( 1 ) 161 براى بنى غفار ( 1 ) ابن سعد ، ج 1 / 2 ص 26 - 27 ( ش 39 ) . مقابله كنيد : كتاب المحبّر ، ابن حبيب ص 111 . بنگريد : اشپرنگر ، 3 / 101 ( تعليقهء نخست ) ؛ اشپربر ، ص 8 . براى بنى غفار : بىگمان ايشان از مسلمانان‌اند و در سود و زيان نيز با آنان برابرند . پيامبر خدا به حقيقت ، داراييها و جانهاى ايشان را در پناه خدا و پيامبر او نهاده است . بنى غفار ، در برابر كسى كه بر ايشان ستم آغاز كند ، از يارى مسلمانان برخوردار خواهند گشت . هرگاه پيامبر خدا آنان را به يارى خويش فرا خواند ، تا زمانى كه دريايى صوف دريايى ( 2 ) را تر سازد ، بايد به وى پاسخ دهند و به يارى او بشتابند ، مگر آنكه كسى با دين به پيكار برخيزد . اين نوشته ، جلو گناهى را نخواهد گرفت ( 3 ) . 1 . بنى غفار بن مليل ، تيره‌اى انبوه از قبيلهء بنى ضمره‌اند ( جمهره ص 186 و 465 ) . - م . 2 . بنگريد : واژه‌نامه « صوف » و پيمان نامه‌هاى : 159 ، 162 و 171 . - م . 3 . يعنى در صورتى كه يكى از طرفين پيمان‌نامه مرتكب گناهى شود ، اين نوشته نمىتواند او را از كيفر گناه برهاند . - م . ( 2 ) 162 هم‌پيمانى با نعيم بن مسعود ( 1 ) أشجعىّ ابن سعد ج 1 / 2 ص 26 ( ش 35 ) . نيز مقابله كنيد : ص 48 - 49 ( ش 92 ) ؛ ابو عبيد ، ش 866 . بنگريد : اشپرنگر ج 3 / 216 ( تعليقهء نخست ) ؛ اشپربر ، ص 9 . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر اين ، پيمانى است كه نعيم بن مسعود بن رخيلهء أشجعىّ ، بر آن گردن نهاده است : تا زمانى كه كوه أحد بر جاى خويش است و تا آنگاه كه دريايى صوفه‌اى را تر سازد ( 2 ) ، پيمان وى با